Monthly Archives: July 2013

Αμ’ μα συνείδησην* που την έχουμεν….

Τζιαί δώστου τα σουβλούθκια, τζιαί πάρε σιεφταλιές, τζιαί βάλε ότι μείνει στο κκαππακλί ναπάρουμε τζιαί έσσο, έτρώαν τζιαί πίνναν στη τάβέρνα. Ώσπου τζιαί έντρομοι οι θαμώνες, με την πιττούαν βουττιμένην μες την τασχιήν στο στόμα, παρακολούθησαν τους στυγνούς δολοφόνους να αποτελειώνουν βάναυσα το μικρό και ανυπεράσπιστο καττίν.

Οι πιό ευαισθητοποιημένοι που τους πιό πάνω, σε ρόλο Παπαδάκη στον πάτσο της Κανέλλη, διαμαρτυρήθηκαν σε έντονο ύφος. Οι φωνές τους όμως εν ήταν αρκετές, γι’ αυτόν τζιαί επιστρατεύθηκαν οι φωνές των πιό φανατικών κτηνόφιλων που έχουμε σε τούτον τον τόπον.

Με τα καταφύγια ζώων να βαόνουν το ένα μέτα τό άλλο λόγω οικονομικών δυσκολιών τζιαί τα κτηνά να θανατώνουνται το ένα μετά το άλλο, έχουμεν πολλούς ‘πο τούτους αισ’ τον πελάν σου. Ναι τούτους ούλλους που εν κτηνόφιλοι, ωσπου να τους πείς να πάρουν το κτηνόν έσσο. Που εγοράσαν το σιυλλίν που το πέτ σιόπ γιατί ελυπηθήκαν το μες το κλουβούιν, αλλά μόλις το επήραν έσσο τζιαί εκατούρησεν τους πάσ’ το περσικό εσύραν το του νώμου τους. Που ξαπολούν τα κτηνά μες το χώραφο γιατί τάχα κάμνουν τους τρέινινγκ για το τζιυνίην. Που τρών τα αμπελοπούλια με τις ‘τουζίνες τζιαί άγια ολάν, ήντα πως εψόφισεν το πουλλουίν κολλημένον πας την βέρκαν. Πού πέρνουν το κτηνό στο εξοχικό να τους προσέχει το σπίτι τζιαί πίννει νερόν που τη πισίνα τζιαί τρώει τα σκατά του.

Είμαι υπερβολικός; Επειδή εν γίνουνται την ώρα που βάλλεις το χαλλουμούδιν βούκκον, εν σημαίνει οτι έν γίνουνται, δε τους γειτόνους σου.

Αναδυκνείεται σε μέγα θέμα λοιπόν, ο θάνατος του κάττου στην ταβέρνα. Όϊ τίποτε άλλον δηλαδή. Απλά που τους περίπου «τόσους» κάττους που πεθανίσκουν κάθε μέρα, επειδή ετσυλλίσαν τους ή επειδή κάτι μιτσιοί ελούσαν τους πεζίναν τζιαί ά’ψαν τους να κάμουν χάζι ή επειδή ο Ροντβάιλερ του Γιαννή του αναμαλλιάρη ήθελεν να παίξει λλίον ή επείδη απλά ήρτεν η ώρα τους˙ τούτος ο κάττος, εκέρτισεν το κάρτον της δημοσιότητας του.

Ευτυχώς, υπάρχουν τζιαί τα σοβαρά διαδυκτιακά μέσα ενημέρωσης που ώσσον τζιαί πληροφορήθηκαν το θέμαν αρκέψαν τα απανωτά ρεπορτάζ με δήλώσεις, αντιδηλώσεις και μαρτυρίες αυτόπτων. Εδώκαν του την προβολή που σίουρα αξίζει ένα θέμα ζωτικής σημασίας.

Σύσσωμη η κτηνοφιλική διαδυκτιακή κοινότητα εξαπλώνει το μύνημα οτι τέθκιου είδους αποτρόπαιες πράξεις δέν θα περάσουν απαρατήρητες. Έχοντας γνώση στην αδυναμία του συστήματος να επιρρίψει ευθύνες τζιαί να οδηγήσει τους ενόχους στην δικαιοσύνη σε παρόμοιες περιπτώσεις τέθκιου είδους (βλ.Οπ. Χρηματηστήριο, Ήλιος,Οικοδομική Βιομηχανία, Μαρί, Τράπεζες, Κουρέμματα κ.τ.λ), οι ενεργοί κτηνόφιλοι πολίτες αποφασίζουν να πιάσειν το νόμο στα σιέρκα τους τζιαί να καταδικάσουν τους ενόχους. Έδωκεν τζιαί ο Ζούγκενμπέργκ το βήμα για να μπορεί ο καθ’ ης να κάμνει το στάτους άπντεϊτ του. Δκυό ππαλιές εγίναν τζιαί τα γκρούπ του στύλ, «Ξύλο στον άκαρδο ταβερνιάρη!», «Παραίτηση του σερβιτόρου εδώ και τώρα!», «Ξέρω τζιαί γιώ που εν η ταβέρνα!» τζιαί ξέρω γιώ κου’έντες…

Μέχρι και εκδήλωση διαμαρτυρίας έξω που την ταβέρνα αποφασίστηκεν τζιαί μάλιστα το συντομότερον. Μιάν εφτομά’αν μετά. Τέθκιου είδους εκδηλώσεις διαμαρτυρίας θέλούν το χρόνο τους, εν τζ’ εν έτσι που στήννουνται οι σοβαρές οι δουλειές. Να πάν’ λοιπόν, οι κουρκούτζιελλοί, να λυντσάρουν τούτους που ενομίσαν, τάχα μου, οτι εν να σκοτώνουν τα καττούδκια τζιαί να μεινήσκουν ατιμώρητοι.

Επίεν πολλά το παραμυθίν, ώσπου τζιαί αποφασίσαν οι πιο λογικοί να κατευνάσουν τα γιαίματα. Ευτυχώς που υπάρχουν τζιαί τούτοι δηλαδή, διαφορετικά εν ηξέρω πώς θα επνάζαν τούτοι ούλλοι οι αγανακτησμένοι που τέθκιου είδους περιστατικά (βλ.Οπ.Χρηματηστήριο, Ήλιος, Οικοδομική Βιομηχανία, Μαρί, Τράπεζες, Κουρέμματα κ.τ.λ). Ναι, επαρεμβήκαν τούτοι που ένει κτηνόφιλοι οι ίδιοι τζιαί σίουρα εκφράζουν την οργή τους για το συμβάν, αλλά καταλαμβαίνουν τζιαί τον πόνο της υπόλοιπης οικογένειας του άσπλαχνου ταβερνιάρη.

Αρστίθκια της λόττας!

Έναν κράτος που βουττά με την ημέραν ούλλον τζιαί πιο βαθκιά μες το χρέος, είκοσι τοις εκατόν, τζιαί πάμε κόμα, εν άνεργοι τζιαί κάθουνται ούλλη μέρα τζιαί κλαίν τη μοίρα τους, μιά πολιτική ηγεσία ανεξαρτήτως χρώματος που καθημερινά βκάλλει τζιαί μιάν μάσκαν για να την ξαναφορήσει την επομένην, αλλαξοκωλιές, διαγραφές δανείων, μίζες, λαδώματα, λαμογιές, κάθε είδους παραποθκιές τζιαί προχειρότητες, κοινωνικά παντοπωλεία, άποροι, άστεγοι, νηστιτζιοί…

Ούλλοι ξέρουμεν τα, ούλλοι εζήσαμεν τα, ούλλοι συμφωνούμεν οτι γίνουνται. Τελευταίως αρκέψαμεν να έχουμεν τζιαί αποδείξεις. Λαλούν μας τα μες τα μούτρα πιόν.

Τζιαί όμως, για μάς τους βολεμένους που επροσγειωθήκαμεν απότομα, το να καταστρέψουμεν τον ταβερνιάρη που ετόλμησεν να κλωτσήσει τον κάττον που επετάχτην πασ’ το τραπέζιν εν πιό σημαντικόν. Φτάννει να πούμεν την μαλακία μας στο φέισμπούκ τζιαί να μας κάμουν λάικ, φτάννει να δείξουμεν οτι έχουμεν τη δύναμη να κλείσουμεν μιάν ταβέρναν αν ηχρειαστεί.

Τους ταβερνιάρηες που μας κυβερνούν τόσα χρόνια…

Που μας κλωτσούν που το τραπέζι τζιαί τρών μας τον βούκκον μας…

Άησ’ τους τζιείνους…

Απόν ημπόρει να δέρει το γάρο δέρνει το σάμα…

*”Συνείδηση είναι η νοητική δυνατότητα ενός οργανισμού η οποία του επιτρέπει, σε προέκταση των αισθήσεών του, να γνωρίζει και να κατανοεί τον εαυτό του, το περιβάλλον του, τα συμβαίνοντα γύρω του και μέσα του και να έχει το δυνατόν την αίσθηση της «θέσης» και της σημασίας του στον κόσμο καθώς και του αντίκτυπου των πράξεών του.”

-Σύμφωνα με ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ