Monthly Archives: September 2016

Περί Συντάγματος και άλλες αηδίες.

Τον τελευταίο καιρό ακούμε συνεχώς δηλώσεις και πολιτικές, που στις πλείστες των περιπτώσεων  σου προκαλούν δυσφορία και στις υπόλοιπες αηδία. Ένας εκ των δημοσίων προσώπων, που συχνά οι δηλώσεις του σου προκαλούν το δεύτερο, είναι ο Αρχιεπίσκοπος. Οι τελευταίες απόψεις του, που δημοσίως εξέφρασε στη τηλεόραση του ΡΙΚ όσο αφορά τη παιδεία, χρήζουν εξέτασης και πολύ πιθανόν ο προκαθήμενος της εκκλησίας να έχει υποπέσει σε παραπτώματα που, το λιγότερο, θα πρέπει να διερευνηθούν.

Επικαλέσθηκε το σύνταγμα και είπε, “…πρέπει να καταλάβει η κυρία Επίτροπος, οτι το σύνταγμα προβλέπει οτι η παιδεία ανήκει στην κοινότητα, την Ελληνοχριστιανή(!) κοινότητα της Κύπρου, δεν είναι μέσα στα υπουργεία του κράτους. Μετά εξελίχθει από την Κοινοτική Συνέλευση που είχε το απάνω χέρι για την παιδεία, σε Υπουργείο Παιδείας.”

Κατ’ αρχην, για να μήν δημιουργούνται εντυπώσεις και να αφήνουμε ανακρίβειες να αιωρούνται, σας παραθέτω απόσπασμα από την επίσημη ιστοσελίδα της Βουλής των Αντιπροσώπων, “Το Μάρτιο του 1965, με νόμο που θέσπισε η Βουλή, οι νομοθετικές αρμοδιότητες της Ελληνικής Κοινοτικής Συνέλευσης μεταβιβάστηκαν στη Βουλή, οι αρμοδιότητές της επί εκπαιδευτικών, μορφωτικών και διδακτικών θεμάτων στο συνιστώμενο με βάση τον ίδιο νόμο Υπουργείο Παιδείας και οι υπόλοιπες διοικητικές της αρμοδιότητες στα άλλα συναφή υπουργεία.”.

Αρα λοιπόν, το μετά που λέει ο Αρχιεπίσκοπος είναι μια πενταετία και η Κοινοτική Συνέλευση είχε, ναί μεν, το πάνω χέρι για πολλά θέματα, αλλά πρώτον, τα μέλη της ήταν εκλεγμένοι δημότες και δεν ασκούσε έλεγχο η εκκλησία, σύμφωνα πάντα με το σύνταγμα και, δεύτερον, σε καμμία περίπτωση οι αποφάσεις της Κοινοτικής Συνέλευσης δεν θα μπορούσαν να προσκρούουν σε βασικές διατάξεις του συντάγματος.

Η άποψη που εξέφρασε, “Το σχολείο έχει πρόγραμμα εκκλησιασμού και δεν νομίζω οτι οι γονείς δικαιούνται να επεμβαίνουν μέσα στο Υπουργείο Παιδείας, αυτό πρέπει να το καταλάβουμε.”, προσκρούει σε σχεδόν ολόκληρο το άρθρο 18 των Γενικών Διατάξεων του Συντάγματος και ειδικότερα με τη παράγραφο 7, “Μέχρι της συμπληρώσεως του δεκάτου έκτου έτους της ηλικίας η απόφασις περί της θρησκείας, την οποίαν θα ακολουθήση το άτομον λαμβάνεται υπό του έχοντος την νόμιμον επιμέλειαν αυτού.”, όπως και με το άρθρο 15, παράγραφος 1, “Έκαστος έχει το δικαίωμα όπως η ιδιωτική και οικογενειακή αυτού ζωή τυγχάνη σεβασμού.”. Δηλαδή, πρώτον, την ευθύνη για τη απόφαση περί της θρησκείας ενός παιδιού κάτω των δεκαέξι δεν την έχει ούτε το σχολείο, ούτε η εκκλησία αλλά οι γονείς, και δεύτερον, ο Αρχιεπίσκοπος και το Υπουργείο οφείλουν να σέβονται τον τρόπο που έχει επιλέξει ο κάθε πολίτης να ζεί τη ζωή του και να μεγαλώνει τα παιδιά του.

“Το Υπουργείο Παιδείας έχει πρόγραμμα, πλήρες πρόγραμμα και δεν θα ρωτήσει την κυρία Επίτροπο αν θα το εφαρμόσει ή όχι. Να καταλαβαίνουμε ο καθένας την θέση του.”, είπε με φασιστικό και δικτατορίκο τόνο, ενώ προηγουμένως είχε αναφέρει για την Επίτροπο Διοικήσεως και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, “Να μήν επεμβαίνει στα εσκαμμένα, δεν είναι δουλεία δική της αν θα παν’ τα παιδιά στην εκκλησία ή όχι”.

Για να καταλαβούμε ο καθένας τη θέση του, είναι δουλεια της Επιτρόπου και το προγραμμα που εφαρμόζει το Υπουργείο και αν θα πάνε τα παιδιά στην εκκλησία χωρίς την συγκατάθεση των έχοντων τη νόμιμη επιμέλεια αυτών, γιατί σύμφωνα με το άρθρο 28, παράγραφος 1, “Πάντες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου, της διοικήσεως και της δικαιοσύνης και δικαιούνται να τύχωσι ίσης προστασίας και μεταχειρίσεως.”  και το άρθρο 18, παράγραφος 6, “Η ελευθερία εκδηλώσεως της θρησκείας ή της θρησκευτικής πεποιθήσεως υπόκειται μόνον εις τους υπό του τόμου προδιαγεγραμμένους περιορισμούς τους αναγκαίους προς το συμφέρον της ασφαλείας της Δημοκρατίας ή της συνταγματικής τάξεως ή της δημοσίας ασφαλείας ή της δημοσίας τάξεως ή της δημοσίας υγιείας ή των δημοσίων ηθών ή της προστασίας των δικαιωμάτων και ελευθεριών των υπό του Συντάγματος ηγγυημένων εις παν πρόσωπον.”

Ολοκλήρωσε τις απόψεις του λέγοντας, “Δεν μπορεί το κάθε παιδί να κάνει οτι θέλει και να μήν θέλει να πάει στην εκκλησία. Όταν είναι απόφασις του σχολείου θα παν’ όλα τα παιδιά.”, κατά παράβασην όχι μίας, ούτε δύο, ούτε τριών αλλά τεσσάρων διατάξεων του συντάγματος. Άρθρο 18, παράγραφος 1, “Έκαστος έχει το δικαίωμα ελευθερίας σκέψεως, συνειδήσεως και θρησκείας.”, παράγραφος 5, “Η χρήσις φυσικής ή ηθικής βίας προς τον σκοπόν, όπως εξαναγκασθή το άτομον να μεταβάλη την θρησκείαν αυτού ή να εμποδισθή όπως, μεταβάλη ταύτην, απαγορεύεται.”, άρθρο 19, παράγραφος 1, “Έκαστος έχει το δικαίωμα ελευθερίας του λόγου και της καθ’ οιονδήποτε τρόπον εκφράσεως.” και παράγραφος 2, “Το δικαίωμα τούτο περιλαμβάνει την ελευθερίαν της γνώμης, της λήψεως και μεταδόσεως πληροφοριών και ιδεών άνευ επεμβάσεως οιασδήποτε δημοσίας αρχής και ανεξαρτήτως συνόρων.”

Εν κατακλείδι, σύμφωνα με το άρθρο 18, παράγραφος 3, Πάσαι αι θρησκείαι είναι ίσαι ενώπιον του νόμου. Μη θιγομένης της κατά το Σύνταγμα αρμοδιότητος των Κοινοτικών Συνελεύσεων, ουδεμία νομοθετική, εκτελεστική ή διοικητική πράξις της Δημοκρατίας δύναται να κάμη δυσμενή διάκρισιν εις βάρος οιουδήποτε θρησκευτικού ιδρύματος ή θρησκείας.”, άρα λοιπόν η Ορθοδοξία δεν κατέχει κάποια περίοπτη θέση στη Κυπριακή Δημοκρατία, παρά μόνο, είναι ίση προς όλες τις θρησκείες που κάποιος πολίτης μπορεί να ασπαστεί και να ακολουθήσει. “Την παιδεία μας επί αιώνες πολλούς την κρατούσε η εκκλησία μας. Το απάνω χέρι είχε η εκκλησία και κράτησε τα παιδιά μας και ελληνόπουλα και χριαστιανόπουλα”, ισχυρίστηκε ο Αρχιεπίσκοπος. Όπως μας κρατάει αναλφάβητους, πνευματικά ακαλλιέργητους, άνευ κριτικής σκέψης και σεβασμού προς τον διπλανό μας, ισχυρίζομαι εγώ.

Τις δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου μπορειτε να δείτε εδώ.
 
Το σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Έι, εσύ! Ναί, εσύ…

Έι, εσύ! Ναί, εσύ, ο οπαδός του φέισμπούκ, ο ακολουθητής του τουίτα, ο αρτίστας του ινσταγκράμ, ο προπονητής της κερκίδας, ο παράγοντας της πολιτικής, ο “τη υπερμάχω στρατηγό τα νικητήρια”, ο κριτής και δικαστής υπέρ βωμών και εστιών, ο έχων και κατέχων τη μία και μόνη αλήθεια, ο θυματοποιημένος πολίτης, ο πουλημένος ψηφοφόρος, ο αδιάφθορος πατριώτης,  ο ανέραστος σύζυγος, ναί εσύ, με αισθάνεσαι;

Ναί, εσύ, που με τις πράξεις και τις παραλείψεις σου συνεισφέρεις στη διαιώνιση της καφρίλας*. Εσύ που, για χρόνια τώρα, καπηλέυεσαι το υπάρχον σύστημα και αρνείσαι επιτακτικά την κάθε αλλαγή στις δομές του. Εσύ που παραδέχεσαι τη διαφθορά αλλά παλεύεις σθεναρά για την διατήρηση της. Εσύ που φοβάσαι να αλλάξεις γιατί δεν ξέρεις ποιός είσαι και δεν είσαι σίγουρος τί θέλεις να γίνεις. Σταμάτα, πάρε ανάσα, θα με βοηθήσεις να σηκώσουμε το βάρος;

Κατηγορούμε τους Εγγλέζους και επικαλούμαστε συχνά-πυκνά το περίφημο “divide and rule”(διαίρει και βασίλευε), που μας χώρισε ως λαό και έφερε την καταστροφή στον τόπο. Αν όμως, οι Εγγλέζοι ευθύνονται για τη διαίρεση μας σε Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, ποιός ευθύνεται για τη δική μας διαίρεση σε Μακαριακοί-Γριβικοί, Ανεξαρτησιακοί-Ενωτικοί, Αριστεροί-Δεξιοί, Ευρωλάγνοι-Ευρωφοβικοί, Νεναίκηδες-Πατριώτες, Λυσομανής-Λυσοφοβικοί, ποιός αλήθεια;

Ναί, εσύ, που δέχεσαι χωρίς σκέψη να αναμασάς το κουτόχορτο που εκστόμισε το κόμμα σου,  εσύ που οι απόψεις σου περιορίζονται στο ίδιο συμφέρον, εσύ που έκαμες την μαρτυρία Μιλτή ευαγγέλιο, εσύ που αγριεύεις και ωρύεσαι στα κοινωνικά μέσα έχοντας μνήμη χρυσόψαρου, εσύ που έκαμες τη συνομιλία μονόλογο που δεν έχει ούτε νόημα ούτε ουσία, εσύ που αντικατέστησες την παράνοια με τη λογική, εσύ που με συνεπαίρνεις διαρκώς στα άκρα.

Έι, εσύ, μη μου λες αυτοί είμαστε και δεν αλλάζουμε. Μη μου λες η αποδοχή της όποιας λύσης θα είναι η καταστροφή μας. Μη μου λες η μη αποδοχή της όποιας λύσης είναι η καταστροφή μας. Μη μου λες οτι δεν υπάρχει ελπίδα. Ενωμένοι στεκόμαστε, διχασμένοι πέφτουμε.

Εμπνευσμένο από:

 

*η ιδιότητα τού να είναι κανείς κάφρος

κάφρος αρσενικο

κάποιος που δρα χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψη του τα συναισθήματα η την ενόχληση των άλλων

Νά σού και ο Χατζηπετρής…

Ανένδοτος, και εριστικός, εμφανίζεται σε πρόσφατη συνεντεύξη του ο Γενικός Γραμματέας της ΠΑΣΥΔΥ, κ.Γλαύκος Χατζηπέτρου. Με σκεπτικό, που κάνει τον στρατό να μοιάζει τέρας λογικής, ο κ.Χατζηπέτρου προσπαθεί να μας εξηγήσει τα ανεξήγητα.

Αρχικά, λοιπόν, μας είπε οτι η δημόσια υπηρεσία είναι ενας ζωντανός οργανισμός που δεν μπορεί να μένει στη στασιμότητα και η απαίτηση είναι οι ποιοτικές υπηρεσίες. Όλ’ αυτά για να τονίσει την ανάγκη δημιουργίας νέων θέσεων στη δημόσια υπηρεσία. Συγνώμη αλλά, έχετε πάει τελευταίως για εξυπηρέτηση σε δημόσια υπηρεσία και την βρηκάτε ποιοτική; Έχετε πάει σε δημόσια υπηρεσία που να μην έχει έστω ένα υπάλληλο να κάθεται ανέμελος και να κοιτάει το ταβάνι; Ο κ.Χατζηπέτρου δεν άκουσε τις δηλώσεις του Υπουργού Οικονομικών για υπεράριθμη δημόσια υπηρεσία, αλλά και να τις άκουγε δεν τον απασχολούν απ’ οτι φαίνεται.

Ανέφικτες οι μετατάξεις στη δημόσια υπηρεσία, σύμφωνα με τον κ.Χατζηπέτρου. Παρόλο που παραδέχεται οτι το σύστημα λειτουργεί στην Ελλάδα, στην Κύπρο, λέει, δεν είναι εφικτο γιατί θα επηρεάσει την αρχαιότητα και τη λειτουργία των υπηρεσιών. Μα, αυτό ακριβώς είναι και το ζητούμενο κ.Χατζηπέτρου μου, να επηρεαστεί η υφιστάμενη δομή λειτουργίας της δημόσιας υπηρεσίας. Πέραν από εσάς και τις χιλιάδες μέλη της συντεχνίας σας, κανείς άλλος δεν βλέπει ποιότητα στη δημόσια υπηρεσία.

Αν υπάρχουν κάπου πλεονάζοντες, λέει ο κ.Χατζηπέτρου, να διορθώνεται το ζήτημα με αφυπηρετήσεις. Για να καταλάβουμε καλύτερα, αν σε κάποια υπηρεσία υπάρχει υπάλληλος ο οποίος είναι περιττός και δεν κάνει τίποτα αλλά θα αφυπηρετήσει σε δέκα χρόνια, θα περιμένουμε μια δεκαετία να φύγει για να λύσουμε το πρόβλημα; Την ίδια ώρα, όμως, είναι εξαιρετικά δύσκολο να τον μεταθέσουμε σε άλλη υπηρεσία, που ενδεχομένως  να προσφέρει περισσότερα, και γι’ αυτό φταίει η κοινωνία που είναι ανώριμη να δεί το θέμα ορθολογικά.  Αυτό, κι αν είναι στροφή στη ποιότητα! Αντιλαμβανόμαστε κ.Χατζηπέτρου, οτι ουδείς δεν μπορεί να απολυθεί, όπως αντιλαμβανόμαστε οτι δεν μπορεί να υπάρξει μεγαλύτερο βόλεμα από το να ξέρει ένας υπάλληλος οτι έχει το δικαίωμα να μένει στο απυρόβλητο, ανεξαρτήτως συμπεριφοράς.

Για κατάχρηση εξουσίας από τις διάφορες κυβερνήσεις, έκανε λόγο ο κ.Χατζηπέτρου, όσο αφορά στις αποσπάσεις. Το 90% των περιπτώσεων, είπε, η εξυπηρέτηση γίνεται για συγκεκριμένα πρόσωπα και για τις όποιες αγκυλώσεις στη δημόσια υπηρεσία δεν ευθύνεται ο δημοσιουπαλληλικός κόσμος και η ΠΑΣΥΔΥ. Έλα τώρα, δηλαδή γνωρίζετε όλες αυτές τις περιπτώσεις, που διαχρονικά γίνεται από κυβερνήσεις κατάχρηση εξουσίας καταστρέφοντας την έρρυθμη λειτουργία της δημόσιας υπηρεσίας που τόσο σθεναρά υποστηρίζετε, και δεν έχετε προβεί ούτε σε μία καταγγελία; Οι εξυπηρετήσεις δηλαδή δεν έγιναν προς όφελος των μελών της ΠΑΣΥΔΥ και του δημοσιουπαλληλικού κόσμου, έγιναν για άλλους; Δεν έχει καμμία ευθύνη η ΠΑΣΥΔΥ για το φαινόμενο και για οτι διαχρονικά δεν προέβει σε καμμία ενέργεια για την καταστολή και πρόληψη του; Δεν έχει καμμία ευθύνη η ΠΑΣΥΔΥ, που διαχρονικά εκμεταλλεύεται το φαινόμενο ως διαπραγματευτικό χαρτί για να μην χάσει κεκτημένα;

“Η δημόσια υπηρεσία δεν είναι όπως ένα σχολείο και δεν πρέπει όλοι να είναι άριστοι, δεν είναι το ίδιο.”, είπε και συνέχισε, “Εξακολουθώ να πιστεύω όμως ότι ναι, θα πρέπει να είναι όλοι άριστοι.” Κ.Χατζηπέτρου, πρώτα-πρώτα, ποιός σας είπε οτι στο σχολείο όλοι είναι άριστοι; Στο σχολείο πάεις και αφού εξεταστείς στην ύλη την οποία οφείλεις να γνωρίζεις, ανάλογα με το τί απάντησες στο γραπτό, σου δίνεται και ο βαθμός. Αν έγραψες είκοσι είσαι άριστος, αν έγραψες κάτω από τη βάση δεν είσαι, τόσο απλό. Δεν είναι όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι του είκοσι και γι’ αυτό καλό θα ήταν να τους αξιολογούμε για να ξέρουμε πόσοι και ποιοί είναι κάτω από τη βάση.

Ακριβώς, είναι θέμα νοοτροπίας και οι νοοτροπίες δεν θα αλλάξουν αν το σύστημα παραμένει το ίδιο. Είναι δυνατόν, να μιλάτε για ισοπέδωση με το νέο συστημα αξιολόγησης, τη στιγμή που επιμένετε να διατηρηθεί ένα σύστημα που προκρίνει το 98% των δημοσίων υπαλλήλων ως άριστους; Υπάρχει μεγαλύτερη ισοπέδωση απ’ αυτό;

Να μου επιτρέψετε, να μην σας επιτρέψω να μου εξηγήσετε οτι δεν υπάρχει μέθοδος μέτρησης της παραγωγικότητας στο δημόσιο τομέα. Υπάρχουν, μια χαρά, αρκετές μέθοδοι να μετρηθεί η παραγωγικότητα σε όποιονδήποτε τομέα. Η αποτελεσματικότητα και η αποδοτικότητα δεν έιναι δόκιμοι όροι που ενδεικνύνται στη δημόσια υπηρεσία, αλλά έννοιες που συμπεριλαμβάνονται στη παραγωγικότητα του κάθε υπαλλήλου, είτε δημόσιου είτε ιδιωτικού. Ενώ παραδέχεστε, οτι στις πλείστες Ευρωπαικές χώρες λειτουργούν 780 δείκτες για μέτρηση της αποδοτικότητας των δημοσίων υπαλλήλων, αντιτίθεστε να φύγουμε από τον ένα δείκτη που εμείς έχουμε σήμερα; Είναι μήπως η λογική του όλα ή τίποτα; Γιατί, για να φτάσουμε τους 780 πρέπει πρώτα να πάμε στους 10 ή στους 20, σωστά;

Δεν ενοχλεί καθόλου τον κ.Χατζηπέτρου, οτι ενώ η παραγωγικότητα στον δημόσιο τομέα είναι κατώτερη του 2%, οι δημόσιοι υπάλληλοι απολαμβάνουν αυξήσεις τις τάξεως του 7.6%. Οι αυξήσεις καθορίζονται από τις συμφωνίες που έγιναν κατά το διορισμό και καμμία συζήτηση δεν γίνεται για αυτό το θέμα. Οι ιδιωτικοί υπάλληλοι είστε υπόχρεοι να δουλεύετε νυχθημερόν, για να μπορέσετε εσείς και ο εργοδότης σας να πληρώνετε αυξημένες φορολογίες στο κράτος, ούτως ώστε να μπορεί να πληρώνει το παχουλό μισθολόγιο της δημόσιας υπηρεσίας που δεν παράγει, για να διατηρηθούν τα αδιάσπαστα κεκτημένα. Αυτή κι αν είναι νοοτροπία που επιδέχεται αλλαγή!

Θα συμφωνήσω με τον κ.Χατζηπέτρου ότι οι μισθοι στον ιδιωτικό τομέα πρέπει να βελτιωθούν, κυρίως, γιατί οι πλείστοι εργοδότες με την οικονομική κρίση βρήκαν την εύκολη δικαιολογία να κρατήσουν τους μισθούς χαμηλά, εκμεταλλευόμενοι τις ανάγκες στην αγορά εργασίας. Αυτό όμως, δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα της ΠΑΣΥΔΥ και ούτε αποτελεί δικαιολογία για να ορίσουμε τον δημόσιο τομέα ως παράδειγμα εισοδηματικών κριτηρίων. Αν αποφασίσετε, κ.Χατζηπέτρου, οτι ο μέσος δημόσιος υπάλληλος πρέπει να αμοίβεται με 5000 ευρώ το μήνα, θα πρέπει ο ιδιωτικός τομέας να ακολουθήσει;

Η φοροδιαφυγή, κ.Χατζηπέτρου, και πάλιν δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα της ΠΑΣΥΔΥ. Αντιλαμβάνομαι την ανάγκη σας να εστιάσετε το ενδιαφέρον κάπου αλλού, αλλά παρά να κάνετε εκστρατείες ενημέρωσης για θέματα που δεν σας αφορούν, καλό θα ήταν να κοιτάξετε πόσοι από τους δημοσίους υπαλλήλους που ανήκουν στις τάξεις σας διατηρούν, παράλληλα, επιχειρήσεις που τους επιφέρουν επιπλεόν αδήλωτο εισόδημα.

Αφιερωμένο…

Τη συνεντεύξη του κ.Γλαύκου Χατζηπέτρου μπορείτε να βρείτε εδώ.

 

 

 

Δεν θα ήταν ωραία, αν ήταν cartoons;

Αίθουσα συνεδριάσεων προεδρικού μεγάρου. Ώρα 8:25. Οι αρχήγοι των κομμάτων κάθονται γύρω από το τραπέζι έτοιμοι για να ξεκινήσει η σύσκεψη.

Ν.Χ: Παιδιά είμαστε όλοι εδώ, ένα λεπτό να μετρηθούμε… ωωωωραία, τι θα πιείτε πείτε μου.

Ν.Π: Εγώ θέλω ένα διπλό σκέττον.

Ν.Χ: Ε, κυπριακός δεν υπάρχει. Φίλτρου, εσπρέσσο, καπουτσίνο, φρέντο, τσάι του βουνού και ουισκάκι. Μπορεί, αν το θέλετε πολλά, να μας βρέθεται κανέναν κονιακκούδιν. Ότι θέλετε που τούτα.

Μ.Σ: Τί εννοειτε, κυπριακόν δεν έσιει. Ήντα ήθελα τζιαί ‘γώ έναν μάλλον γλυκύ.

Γ.Π: Πρόεδρε, εδεσμευτήκαμεν όλοι μας στη σύσκεψη της 21ης Ιουλίου, τέτοια θέματα να λύνονται άμεσα. Έπρεπε τουλάχιστον να γνωρίζουμε οτι ο κυπριακός δεν είναι στο μενού. Να δίνεται το μενού από πριν να υπάρχει ενημέρωση.

Ν.Π: Να αναβάλουμε τη συνεδρία για αύριο το απόγευμα που θα προλάβω να τον πιώ σπίτι. Τωρά δεν μπορώ, θέλω κυπριακόν ν’ ανοίξει το μάττιν μου.

ΠτΔ: Κυπριακόν δεν έσιει. Κάμνει κακό στο στομάσιην, τζιαί άμα σας πειράξουν τα στομάσια σας πολλόλοάτε. Πιείτε κάτι αλλό.

Ν.Π: Αν δεν έσιει κυπριακόν, εγώ έφυα. Μα εν τζιαί οτι σας συμφέρει, σιορ. Εθέλατε μεζέδες. Είπα εγώ όι; Εθέλατε ψαροταβέρνα. Είπα εγώ όι; Εθέλατε στέκκιν. Είπα εγώ όι; Εν γίνεται στο φαί να θέλετε να συμφωνούμε τζιαί στο ποτό να υπάρχει σκοταδισμός. Άντε γειά!

Μ.Σ: Πρόεδρε, και εμείς έχουμε παράπονο από τη συμπεριφορά σας. Γιατί εκτός μενού ο κυπριακός; Ποιός σας είπε οτι κάμνει κακό στο στομάσιην; Εμέναν, εν ο εσπρέσσο που με πειράζει.

Ε.Θ: Μενού, μάνα μου, έσιει η καφετέρια του Ευρώκοινοβουλίου. Έβκαλα συνεδρίες εγώ τζιαμέ, μεν δείς. Και του πουλιού το γάλα, έχουν το.

Μ.Σ: Πρόεδρε, παρακαλώ, εμείς δώσαμε αρκετές προτάσεις για αναβάθμιση του μενού. Εισηγηθήκαμε τη προσθήκη σμούθις, γρανίτες, καμμιά μπυρίτσα τελοσπάντων, και δεν βρήκαμε καμμία ανταπόκριση.

ΠτΔ: Ούτε εν να βρεις!

Χ.Χ: Πρόεδρε, στον κυπριακόν συμφωνούμε και εμείς, πρέπει να υπάρχει στο μενού, στην αυριανή συνάντηση θα κατέλθουμε με ιδέες και προτάσεις για την ταυτότητα και το ψήσιμο του. Είναι ελληνικός και ψήνετε στην χόβολη!

Α.Κ: Αγαπητέ Χρήστο, είναι κυπριακός και ψήνετε στο ουτζάκκιν. Χόβολη στην Κύπρο δεν έχουμε.

Χ.Χ: Μα ποιόν ουτζάκκι, ρε; Ήντα είμαστεν τίποτε τούρτσιοί; Τούτα που εξέρατε να τα ξιάσετε. Αύριον, θα βάλουμεν τον κυπριακόν στις ορθές του βάσεις.

Μ.Σ: Πρόεδρε, έχουμε κάνει επανειλημμένα προσπάθειες για να συνεισφέρουμε τόσο στον κυπριακόν, όσο και στην αναβάθμιση του μενού. Θεωρούμε απαξιωτική τη στάση σας να μην αποδέχεστε τις απόψεις μας. Ούτε καν την μπυρίτσα!

ΠτΔ: Εν ημπόρω, ρε Μαρίνο, αφού φουσκώνει με.

Μ.Σ: Φουσκώνει τον, λαλεί. Δεν μπορώ να συνεχίσω σε αυτό το κλίμα. Ζήτω μικρή διακοπή να διαβουλευτώ με τον συνάδελφο.

ΠτΔ: Δέκα λεπτά, άτε, ωσπού να μας πει ο Αβέρωφ κανένα μυλλωμένο να γελάσουμεν.

Α.Ν.: Άστους να φύγουν, Πρόεδρε. Δεν κρατάμε κανένα παρά τη θέληση του. Α’ που λείπει, λείπει τζι’ η μοίρα του. Χεχεχε. Άκου το τούτον…

Γ.Λ: Ναι καλέ, ας φύουν καλλύττερα, λλιόττεροι για δηλώσεις ύστερα. Εν τω μεταξύ, ποδά ποτζιή, εμείναμεν έτσι. Ένα φρέντο καπουτσίνο, παρακαλώ.

Έξω από το προεδρικό.

Μ.Σ: Ήντα ρε πριγκηπά;

Ν.Π: Είπα σου να μεν με λαλείς πρίγκηπα! Θυμίζει μου τζιειν’ τον βάτραχον που παίζει στην τηλεόραση.

Μ.Σ: Τζιαί τί κάμνουμε τωρά;

Ν.Π: Κόφκουμεν τους το φαί. Μα εν γίνεται, ρε κουμπάρε, τούντο το πράμαν να συνεχίζεται. Ούλλοι τους τζιαμέ, για εν εκάμαν κοπελλούθκια, για εξιπαιδκιώσαν πηλέ. Εμέναν ερωτήσαν με; Εν τέσσερα κοπελλούθκια που ‘χω. Γίνεται να μου κόψεις τον κυπριακόν;

Μ.Σ: Έσιεις δίκαιον, ήντα έπιννα τον τζιαί γω τωρά. Μα να μέν δέχεται ούτε μιαν αναβάθμιση του μενού ρε παιδάκι μου.

Ν.Π: Μαρίνο, τέλος! Εν έσιει πιόν συνεργασία στο φαί, θα απαιτήσουμε να μπεί ο κυπριακός πίσω στο μενού.

Μ.Σ: Έτσι! Τέλος στη συγκατάθεση. Πάω να συνάξω τα πράματα μου τζιαί ερκούμαι να πάμε να τον πιούμε μαζί.

 

Περί Διαφθοράς και Αντίληψης.

Αναρωτηθήκατε άραγε ποτέ, πού στεκόμαστε ως Κύπρος στον παγκόσμιο χάρτη αντίληψης της Διαφθοράς;  Αναρωτηθήκατε ποτέ, πώς, εμείς οι Κύπριοι, αντιλαμβανόμαστε τη διαφθορά και τη καταπολέμηση της;

Μερικές απαντήσεις μπορούμε να πάρουμε από τη Διεθνής Διαφάνεια (www.transparency.org), της οποίας, παράρτημα λειτουργεί στη Κύπρο από το 2010. Η Διεθνής Διαφάνεια δημιουργήθηκε και δραστηριοποιείται από το 1993 και η Κύπρος εντάχθηκε στις έρευνες της, το 2003. Οι έρευνες μετρούν την αντίληψη της διαφθοράς στον δημόσιο τομέα, και αναλόγως του επιπέδου των χωρών που συμμετέχουν, μετριέται από διαφορετικές πηγές έρευνας. Οι πιό εξελιγμένες χώρες φτάνουν μέχρι και τις δώδεκα διαφορετικές πηγές, η Κύπρος αυτή τη στιγμή χρησιμοποιεί πέντε. Σημαντικό να σημειωθεί οτι οι έρευνες αφορούν μόνο τον δημόσιο τομέα και δεν αγγίζουν τη διαφθορά στον ιδιωτικό.

Πρώτη χρονιά λοιπόν, το 2003, όπου μοιραζόμαστε την 27η θέση μαζί με το Μπαχρέιν έχοντας δείκτη 6.1, με μέγιστο το 10. Οι επόμενες χρονιές μέχρι και το 2007 καταγράφουν μία πτωτική πορεία του δείκτη, με το χαμηλότερο ποσοστό να αγγίζει το 5.3. Λίγο πριν, το να μείνουμε ανεξεταστέοι, δηλαδή. Χάνουμε θέσεις την ώρα που ο αριθμός των χωρών αυξάνεται, και βρισκόμαστε στα ίδια επίπεδα με χώρες όπως Ιορδανία, Μποτσουάνα και Ουγγαρία.

Το 2008 ο δείκτης μας αναβαθμίζεται και μας βρίσκει στη 31η πρώτη θέση με ποσοστό 6,4. Η πενταετία 2008-2012, καταγράφει τα υψηλότερα ποσοστά με “παγκύπριο ρεκόρ” το 6.6 του 2009 και 2012. Το 2009 και 2010 βρισκόμαστε στα ίδια επίπεδα με χώρες όπως Εσθονία, Σλοβενία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι χρονιές 2013-2015 καταγραφούν μικρή σταδιακή πτώση, κατατάσσοντας μας στη 32η με δείκτη 6,1. Τις προηγούμενες χρονιές, 2013-2014, μοιραζόμαστε τη 31η θέση με Μπουτάν και Μποτσουάνα, αντίστοιχα, καταγράφοντας ποσοστό 6,3. Πού θα βρισκόμαστε το 2016; Άγνωστο! Αν συνυπολιγιστούν όμως το Παιδείας, Υγείας, ΚΟΠ, κ.τ.λ., μάλλον δεν είμαι αισιόδοξος…

Έτσι, για την ιστορία, Μπαχρέιν, Ιορδανία και Ουγγαρία τρών’ την σκόνη μας, η Σλοβενία παραμένει στον ανταγωνισμό τρείς θέσεις πιο κάτω, Μπουτάν και Μποτσουάνα σταδιακά υπερέχουν ελαφρώς, ενώ Εσθονία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, προ πολλού εβκάλαν τραφικέιτορ, σκαρφαλώνοντας στην 23η θέση με ισόποσό δείκτη 7,0.

Αυτά, όσο αφορά τις παγκόσμιες έρευνες, γιατί στη Κύπρο η Διεθνής Διαφάνεια διενήργησε δύο έρευνες, το 2014 και 2015*, που είχαν ως στόχο την καταγραφή αντιλήψεων των Κυπρίων όσον αφορά τη διαφθορά και τις επεκτάσεις της.

Ανάμεσα σε άλλα, οι Κύπριοι πολίτες(τουλάχιστον αυτοί που συμμετείχαν στην έρευνα) σε ποσοστό 83% θεωρούν τη διαφθορά ως μείζον πρόβλημα και πιστεύουν ακράδαντα ότι η διαφθορά υπάρχει σε εθνικό επίπεδο, ωστόσο, είναι πιο εμφανής στα πολιτικά κόμματα(81%), στην τοπική αυτοδιοίκηση(81%), και στον τραπεζικό τομέα(71%). Την ίδια ώρα, όμως, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, “Τα ευρήματα της έρευνας αποδεικνύουν ότι το 2015 οι Κύπριοι ήταν καλύτερα ενημερωμένοι στο να απαντήσουν ορθά σχετικά με τον εντοπισμό πράξεων διαφθοράς. Ωστόσο, τα στοιχεία από τις δύο έρευνες καταδεικνύουν  ότι οι Κύπριοι χρειάζονται περισσότερη ευαισθητοποίηση σχετικά με τη διαφθορά και το νόημά της για να είναι σε θέση να εντοπίζουν περιστατικά διαφθοράς”. Με δικά μου λόγια, οι Κύπριοι πιστεύουν και είναι σίγουροι οτι υπάρχει διαφθορά παντού τριγύρω τους για να έχουν καποιόν να φταίουν’, απλά δεν είναι σίγουροι πώς να την εντοπίσουν, είτε γιατί βαρκούνται ν’ ασχοληθούν, είτε γιατί δεν τους επηρεάζει ή γιατί σκέφτουνται οτι μια μέρα μπορεί να βολέψει τους ίδιους.

Ακόμα δεν είδατε τίποτε, γιατί ενω το 81% πιστεύει οτι τα πολιτικά κόμματα είναι διεφθαρμένα, 75% πιστεύουν οτι την ευθύνη για τη καταπολέμηση της διαφθοράς πρέπει να την έχουν τα ίδια πολιτικά κόμματα(!). Κάτι ανάλογο του, να θωρείς τη σκηνή του μπάνιου στο “Psycho” τζιαί να περιμένεις ο δολοφόνος να βκάλει με το μασιέριν τα μάθκια του ή να θωρείς στο ριπλέι την φάση του Ντε Καμάργκο, στο 2-1 με τη Ρόζενμποργκ, τζιαί να περιμένεις οτι έν να το βάλει. Τουλάχιστον, το 81% πιστεύει οτι ευθύνη για τη διαφθορά φέρει η κυβέρνηση και πολύ καλά κανει, αφού όπως θα δείτε στο υστερόγραφο η πορεία του δείκτη αλλάζει αναλόγως κυβέρνησης.

Για μένα ίσως το πιό τραγικό, είναι η εμπιστοσύνη που δείχνουμε στους θεσμούς καταπολέμησης της διαφθοράς. Τα ποσοστά μικρά, 20% εμπιστεύονται μια ανεξάρτητη αρχή, 16% τη Διεθνής Διαφάνεια Κύπρου- η οποία είναι ανεξάρτητη αρχή αλλά απολαμβάνει μικρότερο ποσοστό(!), 12% τον Γενικό Ελεγκτή και 10% τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαικής Ένωσης. Μου θύμησε ένα άρθρο που είχα διαβάσει σε μία εφημερίδα τις προάλλες με τίτλο, “Ποιός θα ελέγξει τον Ελεγκτη;”. Και ρωτώ εγώ, αυτόν που θα ελέγχει τον ελεγκτή ποιός θα τον ελέγξει, και ποιός θα έλεγχει αυτόν που θα ελέγχει αυτόν που έλεγχει τον ελεγκτή, και ποιός θα ελέγχει αυτόν που ελέγχει αυτόν που ελέγχει αυτόν που ελέγχει τον ελεγκτή… να συνεχίσω; Μήπως δεν εμπιστεύομαστε ούτε τη σκιά μας τελικά;

Στην τελική όμως, κατά την προσωπική μου άποψη, εδώ εντοπίζεται και το μεγαλύτερο μας πρόβλημα. Στην εκ των προτέρων παράδοση οτι δεν αλλάζει κάτι. Δεν πιστεύουμε οτι μπορεί κάποιος να αλλάξει κάτι, απλούστατα γιατί δεν θέλουμε ν’ αλλάξουμε εμείς. Γιατί για να αλλάξει κάτι πρέπει να το θέλουμε, να το πιστεύουμε και να το παλεύουμε. Γι’ αυτό και παραδοθήκαμε στα τετριμμένα πιά, “Έτσι εν η Κύπρος, έτσι ήταν πάντα”, “Ε, έν ν’ αλλάξω εγώ τωρά τον κόσμο;”, “Τζι’ αλλού άμα πάεις έτσι ένει”, “Υπερβολές! Έννεν τόσο μεγάλο το πρόβλημα, παντού έτσι ένει” κ.τ.λ.

Έτσι, λοιπόν, εμείς εν πιστεύκουμεν σε “καθαρό” κράτος. Τούτα πιστεύκουν τα κάτι “ππαλαζούθκια” Σκανδιναβοί που κάποτε εστέλλαν μας τες γενέτζιες τους να ‘βρουν τον έρωτα. Μα γιατί μας περάσατε, για αμερικανάκια;

 

Υ.Γ.: Πόσο παράδοξο, αλήθεια, ο πιό ψηλός μας δείκτης να ήταν επί Χριστόφιά!;

cpi-2003-2015

 

Υ.Γ.2: Είπε, μεταξύ άλλων, η βουλευτής του ΔΗΚΟ, Χριστιάνα Ερωτοκρίτου, αναφορικά με τη νέα στάση του κόμματος στη βουλή, “η συνεργασία και η συναντίληψη δεν μπορεί να συνεχίζεται με ετσιθελικό τρόπο, μόνον εκεί που μας βολεύει και μόνον εκεί που θέλουμε να κρατήσουμε κρυφά κάποια πράγματα“. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Πηγή: http://politis.com.cy/article/to-diko-vazi-telos-sti-sinenesi-sti-vouli-logo-kipriakou

 

*Περισσότερες πληροφορίες για τα αποτελέσματα των ερευνών της Διεθνής Διαφάνεια Κύπρου μπορείτε να βρείτε εδώ.

 

Για ένα σώβρακο αδειανό, για μιά φανέλα.

Φαντάζομαι, μέχρι σήμερα, πολλοί έχετε ακούσει για το άρθρο της Helena Smith στην εφημερίδα “The Guardian”. Για όσους είχαν τη τύχη να ενημερωθούν και να νοιώσουν περήφανοι(ναι, γιατί στις μέρες μας όλοι για αυτή τη περηφάνια ζούμε) για τα επιτεύγματα της μικρής μας χώρας, σας παραθέτω κάποια κρυφά γεγονότα που εσείς δεν γνωρίζετε.

Η δημοσιογράφος αυτή, αρχικά ξεκίνησε να ρίχνει λάσπη σε μία ομοσπονδία* με πιστοποιητικό καθαρότητας από το κράτος**, για να ανεβάσει την επισκεψιμότητα στην ιστόσελίδα της εφημερίδας της, με σκοπό να κερδίσει πόντους από τον εργοδότη της και να ζητήσει αύξηση τον Δεκέμβρη. Οι πληροφορίες που έχω, λένε οτι έκαμεν ένα καταναλωτικό δάνειο τελευταίως για να πάει διακοπές κρουαζιέρα. Έκατσεν της τζιαί κατιτίς παραπάνω απ’ οτι επεριμενέν, ε, ατέ, εν αρκημός νομιζετέ; Τζιαί άρκεψεν τις υπερβολές τζιαί την παρελθοντολογία για κάτι πομπούδες που επαίξαν πριν 2-3 χρόνια και ανήκουν πλέον στο παρελθόν και την ιστορία. Αθκιασερή Εγγλέζα μάνα μου, δαμέ, ποιός τα θυμάται; Τί και αν κάποιοι χρησιμοποιήσαν το ποδόσφαιρο για να σώσουν τις εταιρείες τους με κέρδη από παράνομο στοίχημα; Ποιός ενοχλήθηκέ; Εμείς δαμέ, ως προχτές εν είχαμεν πρόβλημα.

Στη συνέχεια, αφού είδε τις εξελίξεις στο Ευρωπαικό ποδόσφαιρο και τον σημαντικότατο ρόλο που η χώρα και η ομοσπονδία μας διαδραματίζουν στη διαφοροποιήση του σκηνικού, θέλησε να μας διαβάλει και να πλήξει την καθαρότητα του ποδοσφαίρου και της ομοσπονδίας μας, που επαναλαμβάνω, είναι η μόνη που κρατάει πιστοποιητικό από το κράτος, ISO 9001 όι πελλάρες. Καμμία αστυνομία… στη Κύπρο τουλάχιστον, δεν έχει βρει κανένα ένοχο. Εν δέκα μήνες που το εξυχνίαζαν, παθκιάν-παθκιάν, ρότσον-ρότσον τζιαί δεν εσιεί. Τέλος! Μαλαισία; Ποιά Μαλαισία; Πού εν η Μαλαισία; Που δαμέ εν επήεν κανενας. Αγγλίαν, επήεν ο άλλος τζιαί δεν τον εξανακούσαμεν.

Μάθαμε, επίσης, οτι κατά την άφιξη της στην Κύπρο και στο αεροδρόμιο Λάρνακας, επικοινώνησε με τον Σπύρο Νεοφυτίδη από τον οποίο ζήτησε συνάντηση άμεσα και χωρίς χρονοτριβές. Ο Σπύρος, εκείνη την ώρα βρισκόταν στο γήπεδο “Αμμόχωστος-Νέα Σαλαμίνα” και έκανε προπόνηση στους τερματοφύλακες. Της ζήτησε να βρεθούν’ πιό μετά, να προλάβει να κάμει τζιαί κανένα μπάνιο, να πιούν τζιαί κανέναν καφέ, αλλά η ανάγκη της για την αύξηση δεν επέτρεπε χάσιμο χρόνου. Πήρε ένα ταξί και πήγε στο γήπεδο. Ο Σπύρος τότε, αφού φόραγε και τη φόρμα με το έμβλημα της Σαλαμίνας, αναγκάστηκε να της μιλήσει, όχι από την ιδιότητα του ως Πρόεδρος του Π.Α.Σ.Π ή του πρώτου Κυπραίου έβερ, που κατάφερε να εκλεγεί στο συμβούλιο του ευρωπαϊκού τμήματος της Παγκόσμιας Ένωσης Ποδοσφαιριστών (FIFPro) και να είναι το νεαρότερο διοικητικό στέλεχος στην ιστορία αυτού του τμήματος αλλά, ως προπονητής τερματοφυλάκων της Νέας Σαλαμίνας. Τί γυρεύκει να κάμνει έτσι δηλώσεις; Στον αθλητικό δικαστή αμέσως, αν το αρνηθεί να πάει και αυτός στην Αγγλία μαζί με τον Παναγή, τζιαί ας ανοίξουν φισσιάδικο!

Εν την έκανε λοιπόν που νεκατώνει, επήεν τζιαί ήβρεν, ημίσιυ μου, τον Γενικό Γραμματέα του Federbet, που τάχα μου, τούτοι παρακολουθούν τα στημένα και τα παράνομα. Άκου να σου πώ κουμπάρε μου, επέτρεψε μου να σε λέω κουμπάρο γιατί νοιώθω είμαστε φίλοι, εμείς δαμέ έχουμε την ψηλά την δωρεάν παιδεία που τα γεννοφάσκια μας***. Έκαμε παρέμβαση και ο Μητροπολίτης Πάφου για τους ξένους στα σχολεία μας. Πρέπει να τους μαθαίνουμε καλλύττερα είπεν, γιατί μεινήσκουν πίσω οι δικοί μας. Είδες, 70% ξένοι στο κυπριακό πρωτάθλημα, 67% των ποδοσφαιριστών δηλώνουν ενημερωμένοι και σπουδασμένοι. Δεν θα ησυχάσουμε αν δεν μάθουμε και το άλλο 3%. Εν θα εξάγουμεν εμείς ύστερα προιόν σκάρτον, ούλλα τζί ουλλα. Και, κοίταξε να δείς κουμπάρε μου, μεν περιμένεις να αλλάξει κάτι από τον ένα χρόνο στον επόμενο****. Εμείς δαμέ, όχι μόνο στο ποδόσφαιρο, έσιει χρόνια που εθυσιάσαμεν τον αγώνα στο γήπεδο για να κερδίζουμε τις εντυπώσεις στην κερκίδα. Εν θα μας αλλάξεις εσύ τωρά, εντάξει;

 

*όπου αναφέρεται ομοσπονδία, συμπεριλαμβάνει και τις διοικήσεις των ομάδων που την αποτελούν

** “No accusation against this office, or any employee, could be substantiated. In fact I would say we are the only organisation in Cyprus to be given a certificate from the state [proving] that we are clean. It’s all in the past. It belongs to history / Καμμία κατηγορία εναντίον αυτού του γραφείου, ή όποιου υπάλληλου, δεν τεκμηριώθηκε. Στην πραγματικότητα θα έλεγα είμαστε η μόνη οργάνωση στη Κύπρο που έχουμε πάρει πιστοποιητικό από το κράτος[αποδεικνύοντας] οτι είμαστε καθαροί. Είναι όλα παρελθόν. Ανήκει στην ιστορία.” -Ανθούλης Μυλωνάς, Γενικός Διευθυντής Κ.Ο.Π

*** “We consider Cyprus one of the dirtiest leagues in the world. We also consider Cyprus as a sort of ‘school’ of match fixing with a lot of players exporting the virus when they move to another league / Θεωρούμε τη Κύπρο ένα από τα πιό βρώμικα πρωταθλήματα στο κόσμο. Επίσης, θεωρούμε τη Κύπρο ως ένα “σχολείο” στησίματος αγώνων με πολλούς παίκτες να εξαγάγουν τον ιό όταν μετακινηθούν σε άλλο πρωτάθλημα.” -Francesco Baranca, Federbet

**** “From one year to the next nothing changes, in places like Cyprus it is no longer a football competition but more an exercise in match fixing and I would say that, definitely, referees are part of the problem / Από τον ένα χρόνο στον επόμενο τίποτα δεν αλλάζει, σε μέρη όπως η Κύπρος δεν είναι πιά ποδοσφαιρικός ανταγωνισμός αλλά περισσότερο μιά άσκηση στο στήσιμο αγώνων και θα έλεγα, όπωσδήποτε, οι διαιτητές είναι μέρος του προβλήματος.” -Francesco Baranca, Federbet

 

From one year to the next nothing changes, in places like Cyprus, it is no longer a sane society but more a demonstration of economic power and corruption. I would say that, definitely, people are part of the problem / Από τον ένα χρόνο στον επόμενο τίποτα δεν αλλάζει, σε μέρη όπως η Κύπρος, δεν είναι πιά υγιής κοινωνία αλλά περισσότερο μιά επίδειξη οικονομικής δύναμης και διαφθοράς, όπωσδήποτε, οι άνθρωποι είναι μέρος του προβλήματος. -Giorgos Christou Remix

 

Το άρθρο της “The Guardian” μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

 

Ένα μπουρδέλο ειμαστέν, έ-να μπουρδέ…

*ΠΡΟΣΟΧΗ: Το κείμενο περιέχει γλώσσα ακατάλληλη για ανηλίκους και πουριτανούς. Παρακαλείστε όπως απομακρύνεται τα παιδιά από την οθόνη. Αν είστε πουριτανός, παρακαλείστε όπως αφήσετε να το διαβάσει κανένας άλλος.

Είμαι έτοιμος, που λέτε, να κάτσω να γράψω κάτι που να ‘σιει σχέση με τον Ορφανίδη και την ανακριτική διαδικασία στην Επιτροπή Θεσμών της Βουλής, οπόταν αποφασίζω να ανοιξω το browser(ούτε καν θυμούμαι την ελληνικη ορολογία τζιαί ας μου την είπαν 800 φορές) για να κάμω λίγο την έρευνα μου πριν αρχίσω να γράφω.

Πέσ’ το κακοτυχία, πεσ’ το καταστροφή, όπως θέλεις πεσ’ το. Όπως το άνοιξα, έπιασεν το μάτι μου ένα κομμάτι που δημοσίευσαν στο “Ξεροτήανα Πάφου”, με τίτλο “Πόσο και τί είδους πορνό βλέπουν οι Κυπραίοι.” Όπα ρε, λαλώ, λογικά τούτο πρέπει να ‘σιει χάζι. Σκατά! Ίντα ηθέλα να το δκιαβασώ;

Α ρε SUPERKOKO μου που τα “Ξεροτήανα Πάφου”, τι μου έκαμες; Είμαι τζιαί σινγκλ ‘κόμα, τα γέρημα!

Επειδή, οτι οι Κυπραίοι εν του μούτσιου ήξερα το. Φτάνει να δεις τα σιέρκα μας τζιαί καταλάβεις το. Ανεξαρτήτως του αν πάει κάποιος γυμναστήριο ή όι, το ένα σιέριν εν πάντα πιό μεγάλο, έννεν; Αλλά αμά τρώεις δέκα λεπτά την ημέρα να το εξασκήσεις μόνο του, ε, στα χρόνια κτίζεις το.

Το οτι οι Κυπραίοι είμαστεν μαμάκηδες με οιδιπόδειο σύμπλεγμα τζιαί τζιείνον ήξερα το. Η απογαλάκτωση του αρσενικού στη Κύπρο ξεκινά στα δεκαοχτώ.

Το οτι οι κυβερνητικοί παίζουν τον στην δουλειά, πάλε, ήξερα το. Ότι παίζουν τον τζιαί μολίς παν’ σπίτι όμως, τωρά το μαθαίνω. Πόσον άγχος τζιαί τούτοι τελικά;

Οτι είμαστε στη 82η θέση στη παγκοσμία κατάταξη της τσόντας, δεν με ανησυχεί καθόλου. Ο Κυπραίος έκαμεν τον μούτσιον επιστήμη εδώ και πολλά χρόνια. Μπορούμε και καλύτερα, είναι θέμα συγκυριών, πιστεύω. Είσιεν τζιαί Euro το καλοτζιαίριν που επέρασεν…

Ήταν ανάγκη, όμως, να μου πείς οτι οι Κυπραίες έχουν παραπάνω δοκτοράτα; Ήταν ανάγκη να μου πείς οτι μιά στες τρείς απολαμβάνει τον πόρνατσον της; Αντιλαμβάνεσαι τι προβλήματα μου δημιουργείς αυτή τη στιγμή; Γιατί, ώσπου εν ήξερα εν είσιεν πρόβλημα. Τωρά που ξέρω όμως, έσιει!

Για να σου δώσω να καταλάβεις. Θα βκείς μιάν νύκταν έξω να πάεις να πιείς το ποτούδιν σου. Κάποια στιγμή θα δείς τρείς γκόμενες μόνες τους και, ας πούμεν, αποφάσισες να πάεις να τις γνωρίσεις. Τί θα σκέφτεσαι; Ποιά που τες τρείς έσιει το pornhub στα “αγαπημένα”, σωστά; Εδώ σε θελώ, μάστορα, άτε τωρά να την έβρεις!

Ναι, καλά εκατάλαβες, εν θα την έβρεις. Πρώτον, γιατί εν έσιει καμμιάν που θα σου το πεί, ασχέτως αν το κάμνει. Δεύτερον, θα πάεις για την πιό τσουλίσιμα ντυμένη νομίζοντας πως πέτυχες διάνα τζιάι εν θα τζιείνη. Συνήθως, γιατί τζιείνη εν τα θωρεί, κάμνει τα. Ακόμα τζιαί να πούμεν οτι είσαι παίκτης τζιαί ήβρες την· το μονό που εκατάφερες, είναι να ‘βρεις ποιά που τες τρείς θωρεί που το pornhub, οι άλλες δκυο θωρούν που άλλα sites.

Ήταν ανάγκη να μου πείς οτι πρώτο στις προτιμήσεις τους, με διαφορά, είναι το λεσβιακό; Θέλεις να μας κάμεις να μεν ξαναδούμεν Champion’s League; Ναι, γιατί άμαν έσιει Champion’s League ό,τι μαγαζί πάεις, είναι λες τζιαί έκαμες λάθος στο Zara τζιαί έβκηκες στον όροφο με τα γυναικεία εσώρουχα. Ώσπου δεν γνωρίζεις, νομίζεις οτι μιλούν για μαλλιά, νύσια, παπούτσια,τσάντες, άτε στο χαμό του κόσμου τζιαί καμμιά γλαφυρή περιγραφή της πούτσας του Γιαννή κι άλλες λεπτομέρειες. Τωρά όμως; Θα θωρείς το ματς, τί θα σκέφτεσαι; Ότι ενώ εσύ θωρείς 22 πελλούς να βουρούν μιάν μάππαν που πίσω, κάπου, πολύ κοντά σε σένα, έσιει μιάν φάουσαν γενετζιές μόνες τους που θωρούν η μιάν την άλλην τζιαί συναγλείφουνται, έννεν;

Τέλος, ήταν ανάγκη να μου πεις, ότι συγκριτικά με τους άντρες, οι γυναίκες βλέπουν διακόσια και πλέον τοις εκατό περισσότερο, δέσιμο και αγριάδα; Πού επήεν η αντρίλλα, ρε πούστη μου; Πού επήεν ο Κυπραίος της μουστάκας τζιαί της ξεμάσκαλης με την τάτσαν που την μπύρα; Μάγκες, ετέλειωσεν εχάσαμεν το το παιγνίην.

Υ.Γ.: Είμαι πολύ ευτυχισμένος για το οτι, επτά τοις εκατό των συμπατριωτών μας πάνω των 65, ξέρει να χρησιμοποιεί το Ίντερνετ. Το υπόλοιπο ενενήντα τρία, ακόμα βλέπει πορνό σε VHS και αν τους ρωτήσεις πολύ πιθανόν να υποστηρίξουν οτι έχουν και το πορνό της Φιλίνη!

 

 

 

 

Challenge Accepted?

I never really understood, how a selfie, throwing an ice bucket over your head or posting that you are a ballerina dancing like a unicorn and throwing glitter around, is really helping raise awareness over anything.

I mean, I get that people think they are actually helping with all these, but they in fact, don’t. No selfie nor post, no video of you doing the silliest of acts is helping these people get past their suffering. This is just our way of removing our guilt for not doing as much in the community. This is our way of saying, hey, you know I ‘m all for cancer awareness, AIDS, or whatever fucking disease is taking people by the millions. Hey, you know what? You ain’t doing shit!

These acts rarely include a comment about the conditions of the disease sufferers, nor do they inform or make other people aware. Most of the times, you don’t even know what the fuck is all about. Until you get frustrated and curious of the trend and decide to google it. Then, you are all like, oh, this is what they are actually referring to. Even then, you just get to know what it is about, there is no awareness information to go with it.

Seldom, do any charities or organizations benefit from these acts. No one gets really aware of the disease or the suffering of those that have it. There is no research involved. No money end up in the accounts of the institutions that are actually helping. And, worse of all, it even irritates the very same people that it supposedly originated to help.

Taking a selfie, filming yourself doing weird shit or posting stuff that has the rest of us thinking that you are better off in the psych ward, does NOT help anyone. If you really want a challenge that you can accept and be proud of, I will give you one.

Read on all the literature on Cancer. Take a look at all the facts that prove medicine is not helping these people, chemotherapy doesn’t work neither it cures them. We just keep it around because the pharmaceutical companies and doctors make an actual good profit out of it.(https://www.facebook.com/AwarenessAct/videos/1373148139366386/) How about you raise some fucking awareness on that?

Then, drive, take a bus, bicycle or walk to the nearest oncology clinic and sit with the cancer sufferers. Talk to them, listen to them and show them compassion. That should actually raise some awareness in you.

The best part of accepting this challenge is that you don’t even have to post when you ‘re actually doing it, because nothing in Life is Black and White.