Monthly Archives: November 2016

Ο John Cleese το λέει καλύτερα.

Πάνε κάναδυό μήνες από τότε που έχω γράψει κείμενο. Αυτό συνέβει αφενός γιατί είχα κάποιες επαγγελματικές υποχρεώσεις που με κράτησαν μακρυά και αφετέρου, ήθελα να πάρω λίγο χρόνο να επαναπροσδιοριστώ ψάχνοντας στην έρημο της παράνοιας που ζούμε να βρώ μια όαση γέλιου, μια όαση καθαρού αυθεντικού χιούμορ. 

Πάει καιρός τώρα που έχω την αίσθηση οτι χάλασε ο αισθητήρας του χιούμορ στον εγκέφαλο μου. Η όποιαδήποτε διάθεση για να διασκεδάσεις και να γελάσεις με τα όσα γίνονται γύρω σου έχει εξανεμιστεί. Αυτά τα παράπονα, εξέφραζα σε ένα φίλο ένα βράδυ, όταν αυτός με παρέπεμψε σε κάτι που έχει πεί ο τεράστιος κωμικός John Cleese, σε μία από τις συνεντέυξεις που έδωσε. 

Ερωτηθείς, λοιπόν, από το δημοσιογράφο να σχολιάσει δήλωση που έκανε οτι έχει χάσει το χιούμορ του, ο John Cleese απάντησε το εξής,

“Ναί, γιατί το χιούμορ βρίσκεται στη διασύνδεση των νησιών της παράνοιας που επιπλέει σε μια θάλασσα λογικής. Όταν αυτό αντιστραφεί, όταν έχεις μια θάλασσα παραφροσύνης με μερικά νησιά λογικής, τότε καλείσαι να γελάσεις με τη λογική. Και αυτό δεν μπορείς να το κάνεις!”

Ναι λοιπόν, αυτό που νοιώθω το είπε ο John Cleese καλύτερα. Γιατί, αυτό συμβαίνει. Πάρτε παράδειγμα για να κατανοήσετε το σκεπτικό. Πήγατε στην υπεραγορά και αγοράσατε ένα κουτί φράουλες. Στην επιστροφή στο σπίτι, ανοίγετε το κουτί και ανάμεσα στις φυσιολογικού σχήματος φράουλες, βρίσκετε και μία που είναι έτσι:strawberry12n-3-web

Οι αντιδράσεις ποικίλουν ανάλογα με τον χαρακτήρα του κάθε ατόμου αλλά είμαι σίγουρος οτι στο τέλος, ο καθένας θα γελάσει στην όψη αυτής της “περίεργης” φράουλας. Πολύ πιθανόν, πολλοί να συμφωνήσουμε οτι η ίδια η φύση προσπαθεί να μας κάνει να γελάσουμε με το δικό της χιούμορ.

Αν, όμως, ανοίξετε το κουτί και οι πλείστες φράουλες έχουν αυτό το σχήμα τότε όχι μόνο δεν θα γελάσετε, το πιο πιθανόν να επιστρέψετε το κουτί στην υπεραγορά ζητώντας αλλαγή του προιόντος.

Κάπως έτσι, αν είμασταν φράουλες, πολλοί θα είχαν αυτό το σχήμα! Με τη διαφορά οτι εμείς δεν έχουμε επιστρέψει πότε το κουτί, παρά μόνο, δεχτήκαμε το σχήμα με ικανοποίηση.

Τα αποτελέσματα έρευνας για το δείκτη Κοινωνικής Δικαιοσύνης ανάμεσα στις χώρες της Ε.Ε., δημοσιοποίησε ο οίκος Bertelsmann-Stiftung. Μαντέψετε τη θέση πήραμε… Εκπληξούλα σας έχω, σκίσαμε πάλι. Την 20η θέση μοιραζόμαστε με τη Λετονία, 7 χώρες από τις 28 ονειρεύονται μια μέρα να μας φτάσουν. Ο δείκτης αξιολόγησε πέντε πτυχές τις κοινωνίας. Πρόληψη Φτώχειας, Ισότιμη Εκπαίδευση, Πρόσβαση στην Αγορά Εργασίας, Κοινωνική Συνοχή και Μη-διάκριση, Υγεία, και Διαγενεακή Δικαιοσύνη.

Σύμφωνα πάντα με την έρευνα, τη χειρότερη βαθμολογία πήραμε στο τομέα της Διαγενεακής Δικαιοσύνης αξιώνοντας μόνο 3,9/10 και ξεπερνώντας μόλις δύο χώρες. Όπως προκύπτει από την έρευνα, απολαμβάνουμε από τις χειρότερες πολιτικές σε θέματα οικογενειακής στήριξης και συντάξεων, έχουμε το 4ο μεγαλύτερο Κυβερνητικό χρέος, ξοδέυουμε μόλις 0,5% του Α.Ε.Π. μας σε Έρευνα και Ανάπτυξη και χρησιμοποιούμε μόλις 9,0% της ενέργειας μας από ανανεώσιμες πηγές. Από τη συντριβή, μας γλίτωσε οτι κάτι κανάμε για να περιορίσουμε τις εκπομπές αερίων και το ψηλό ποσοστό στο λόγο εξάρτησης της τρίτης ηλικίας.

Χαμηλή βαθμολογία, 4,1/10 πήραμε και στο τομέα Πρόληψη Φτώχειας, όπου ξεκαθαρίζει οτι οι πολιτικές μας ευνοούν τους πολίτες της τρίτης ηλικίας και αγνοούν τις νεαρές ηλικίες. Το ποσοστό των παιδιών και εφήβων που απειλούνται από τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό έχει αυξήθεί από 20.2% το 2009 σε 28.9% το 2015, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τους ώριμους πολίτες της χωρας(65+) μειώθηκε από 49.3% το 2007 σε 20.8% το 2015. Ποιόν κόφτει άλλωστε για τους κάτω των 18 αυτής της χώρας; Έχουν ψήφο να δώσουν;

Τα προβλήματα στην Αγορά Εργασίας είναι λίγο-πολύ γνωστά. Σε αυτό το τομέα πήραμε 4,75/10 και προηγούμαστε 3 ολόκληρων χωρών. Αυτό που δημιουργεί τεράστια εντύπωση είναι το ποσοστό του δυναμικού που εργάζεται σε ακούσια προσωρινή απασχόληση και αγγίζει το 92.9% αποδίδοντας μας την χειρότερη θέση σε ολόκληρη την Ευρώπη. Στα κυπριακά η μέθοδος αυτή είναι το λεγόμενο “ππατσιάρισμα”, όπου στην απουσία ουσιαστικών λύσεων ενός προβλήματος απλά το ψευδόδιορθώνεις(No pun intended!) προσωρινά και “ώς πάρα ‘τζεί”.

Καλύτερα τα πήγαμε στο τομέα της Κοινωνικής Συνοχής και Μή-διάκρισης, αν και δεν το λες και καλά. Με βαθμολογία 5,1/10 βρεθήκαμε στην 22η θέση μαζί με τη Λετονία. Πολύ καλή μέτρηση για τη Μή-διάκριση, από τις καλύτερες στη Ευρώπη αλλά μέχρι εκεί. Κοινωνική Συνοχή στα γνωστά επίπεδα. Ξεχωρίζει ιδιαίτερα η προτελευταία θέση στην ισότητα των φύλων στο Κοινοβούλιο, αφού μόλις 12,5% είναι οι γυναίκες στη Κυπριακή Βουλή και εξηγεί πόσο πατριαρχική κοινωνία είμαστε όχι μόνο στη πολιτική αλλά γενικότερα στις θέσεις εξουσίας και λήψης αποφάσεων.

Στο τομέα της Υγείας, ομολογώ, πήγαμε καλύτερα από οτι περίμενα… στο συνολικό, γιατί τα επιμέρους άλλα λένε. Με 5,97/10 είμαστε λίγο πιό κάτω από το μέσο όρο της Ευρώπης άλλα σίγουρα καλύτερα από άλλους τομείς. Ή όχι; Κοιτάζοντας τα επί μέρους, βλέπει κάποιος ότι στα ίδια χαμηλά επίπεδα με άλλους τομείς βρισκόμαστε και στην Υγεία. Προσβασιμότητα στο Σύστημα χαμηλή, Αποτελέσματα Συστήματος μέτρια, Ανεκπλήρωτες Ιατρικές Ανάγκες αρκετές, τί είναι αυτό που μας ανέβασε δίνοντας μας καλύτερη βαθμολογία; Το προσδόκιμο υγιούς ζωής! Μπορεί να έχουμε από τα χειρότερα συστήματα υγείας, όμως εμείς δεν πτοούμαστε, εδώ θα ζούμε με όλες τις αντιξοότητες περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον.

Φτάνουμε αισίως στην ναυαρχίδα της χώρας. Ισότιμη εκπαίδευση. Τιμητικότατη 9η θέση σε ολόκληρη την Ευρώπη και βαθμολογία 6,97/10 βλέποντας το, λέω, “Ε, ναί, εδώ ειμαστε. Καμάρι η Παιδεία!”.  Τό ‘χουμε! Ή και πάλιν όχι; Καταλήγει η έκθεση της έρευνας για τη Κύπρο,

“Ωστόσο, οι πολιτικές της Κύπρου  για να διασφαλίσει ότι οι εκπαιδευτικές ευκαιρίες είναι ίσες, ενώ είναι αξιέπαινες, έχουν απότυχει σε μία σημαντική πτυχή: την ποιότητα. Αποτελέσματα της έρευνας PISA του μέσου Κύπριου μαθητή ήταν περισσότερο από 75 μονάδες χαμηλότερα από εκείνα των φοιτητών στη Φινλανδία, την Εσθονία και την Πολωνία, κατατάσσοντάς την 26η. Οι εμπειρογνώμονες  προσδιορίζουν μια έμφαση στην εκπαίδευση που βασίζεται στη γνώση – “με περιορισμένη έμφαση στην έρευνα, τον πειραματισμό και την κριτική σκέψη”- ως ένα περιορισμό.”

Οπόταν, κορούες και κοπέλλια, αυτή είναι η εικόνα που αποδίδεται μέσω των στατιστικών. Ζούμε σε μια θάλασσα παράνοιας, όπου οι επόμενες γενιές καλούνται να ζήσουν με την αυξανόμενη απειλή της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού σε μια κοινωνία που καθημερινά τους οδηγεί στη μετανάστευση λόγω έλλειψης ουσιαστικής απασχόλησης και ανάπτυξης, αφού πρώτα τους έχουμε δώσει μια άκρως “ισότιμη” εκπαίδευση άνευ ουσίας και ποιότητας.

Άρα, οποιαδήποτε ελπίδα σωτηρίας αυτού του τόπου από την νεολαία εξανεμίζεται, όταν οι νέοι μας δεν έχουν καμμία ικανότητα για έρευνα, πειραματισμό και κριτική σκέψη και καμμία τύχη στην αγορά εργασίας. Τα πράγματα γινόνται χειρότερα όταν η δική μας γενιά, αυτή των 30 με 50, η πιο παραγωγική γενιά που κρατάει τη  κοινωνία, βασανίζεται σε ακούσια προσωρινή απασχόληση και αδυνατεί να κάνει ουσιαστικές αλλαγές που να βοηθούν τα ίδια τα παιδιά της. Τραγικά τα πράματα γίνονται όταν η ίδια κοινωνία επιβραβεύει, τη γενιά που κλήθηκε να διαχειριστεί τις τύχες μας και μας έφερε σ’ αυτό το χάλι, με διπλές-τριπλές συντάξεις και ελάχιστα εγγυημένα εισοδήματα, διαιωνίζοντας το χρέος.

Σύμφωνα με την έκθεση της έρευνας και στοιχεία από τη στατιστική υπηρεσία,

“Επίσης, οι εμπειρογνώμονες σηματοδοτούν τη Κυπριακή οικογενειακή πολιτική ως ανεπαρκή, βαθμολογόντας την  4 από τα 10. «Η έλλειψη των κατάλληλων πολιτικών στήριξης της οικογένειας οδηγεί σε, μεταξύ άλλων,  χαμηλό ποσοστό φοίτησης σε παιδικούς σταθμούς και κέντρα φροντίδας παιδιών. Συνδυάζοντας τη μητρότητα με την απασχόληση είναι δύσκολο στη Κύπρο, η οποία μπορεί επίσης να ευθύνεται για τα χαμηλά ποσοστά γεννήσεων της χώρας. “

η υπογεννητικότητα αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα μας προβλήματα, καθώς χρειάζεται συντελεστής 2,1 για επαρκή αναπλήρωση πληθυσμού και βάση με τα στοιχεία του 2014, ο συντελεστής μας ήταν στο 1,31 και μειώνεται. Τα μαθηματικά δικά σας…

Το μέλλον της Κύπρου διαγράφεται λαμπρό. Οι νέες γενιές μπορούν και έχουν τα εχέγγυα να δημιουργήσουν μία καλύτερη ζωή από ό,τι χτίσαμε εμείς. Η κοινωνία στηρίζεται σε αδιάσειστα θεμέλια και σωστές δομές που μας οδηγούν σε στέρεες επιλογές ανάπτυξης και μακροζωίας. Η νήσος Κύπρος, με αργά, αλλά σταθερά βήματα, οδηγείται σε μια δίκαιη και βιώσιμη λύση όλων των προβλημάτων της, όπου θα μπορούν όλοι με αγάπη, ομόνοια και αποελ να ζήσουν ελεύθερα και δημοκρατικά βλέποντας τα όνειρα τους να υλοποιούνται. Εδώ γελάτε… (χμμμμ)

Τζιαί αφού σας άρεσε τούτον, θα σας πώ αλλόναν.

Ένας Έλληνας, ένας Τούρκος και ένας Βρεττανός μπαίνουν σε ένα μπουρδέλο…

 

Την έκθεση του οίκου Bertelsmann-Stiftung μπορείτε να βρείτε εδώ.